Wnioskodawca zwrócił się do Naczelnej Rady Adwokackiej  o udostępnienie, w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej sprawozdania, o którym mowa w art. 13 ustawy Prawo o adwokaturze. Z art. 13 wynika: ,,Naczelna Rada Adwokacka składa Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej coroczne sprawozdanie z działalności adwokatury oraz przedstawia informacje problemowe”. 

WSA w Warszawie w wyroku z dnia 8.1.2021 r. (II SAB/Wa 366/20) orzekł m.in.: ,,Naczelna Rada Adwokacka jest organem samorządu zawodowego. Co do zasady jest więc podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Wskazać również należy, że żądane przez wnioskodawcę sprawozdanie z działalności adwokatury, składane Prezydentowi RP przez Naczelną Radę Adwokacką stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro bowiem, w myśl art. 1 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze “Adwokatura powołana jest do udzielania pomocy prawnej, współdziałania w ochronie praw i wolności obywatelskich oraz w kształtowaniu i stosowaniu prawa”, a więc jest podmiotem, którego działania służą realizacji kluczowych w demokratycznym państwie prawnym zadań, to oczywistym jest, iż sprawozdanie z działalności takiego podmiotu stanowi klasyczny przykład informacji o charakterze publicznym. Okolicznością pozostającą bez wpływu na rozstrzygnięcie jest zaś to, że sporządzenie spornego sprawozdania nie jest obligiem dla Naczelnej Rady Adwokackiej. Informacja publiczna dotyczy bowiem sfery faktów. Dla konieczności udostępnienia dokumentu stanowiącego informację publiczną znaczenie ma więc wyłącznie to, czy dokument taki istnieje, czy też nie. Dobrowolność w wytworzeniu konkretnego dokumentu nie przekłada się zaś w żaden sposób na posiadanie przez taki dokument przymiotu informacji publicznej”.

To co warto zatem zapamiętać na przyszłość: istotą rzeczy jest czy dany dokument istnieje, a nie czy jego stworzenie było objetem prawnie sankcjonowanym obowiązkiem.